51558396544863086583

4248217662009512854742482176620095128547

عادت به روضه کرده دلم روضه خوان کجاست

صاحب عزای فاطمه آن بی نشان کجاست

احساس می کنم کنار من نشسته است

مردی که چهار گوشه ی قلبش شکسته است

هر خیمه ای که مجلس روضه است جای اوست

مردی که ذکرهای مصیبت برای اوست

از چشمهایش خون جگرها چکیده است

اندازه ی تمام جهان داغ دیده است

با اشک او اگر دل ما شستشو شود

شاید روضه خواندن ما مثل او شود

قربان اشک روزو شبت چشم خسته ات

مولا فدای مادر پهلو شکسته ات